Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Διάλογος με τις σκέψεις

Κάποιες φορές δεν είμαι εγώ

Γίνομαι ένα ρομπότ που υπακούει πειθήνεια στις προσταγές της καθημερινότητας

Δεν Σκέφτομαι κι αυτό είναι που με κάνει ρομπότ υπάκουο στο σύστημα της κοινωνίας

Δεν μπορώ να σκεφτώ

Αφήνομαι να με παρασύρει η καθημερινότητα ,ο αγώνας της επιβίωσης,τα μέσα ενημέρωσης κι όλα όσα αποπροσανατολίζουν το μυαλό

Δεν ήμουν έτσι!
Πως έγινα έτσι! που πήγε ο εαυτός μου

Η γελαστή χαρισματική κοπέλα έδωσε την θέση της σε μια συνηθισμένη νεαρή γυναίκα που δέχεται να καθοδηγείται απο την καθημερινότητα

Δεν ήμουν έτσι,είχα οράματα,στόχους και δύναμη στην ψυχή

Ποιός φταίει?Εύκολο να πω οι άλλοι,το σύστημα
μα ξέρω πως φταίω κι εγώ που επέτρεψα να συμβεί
Κάποιες φορές αφυπνίζομαι ακούω τον εαυτό μου να μου φωνάζει που πάς γύρνα πίσω στο τότε που εσύ σκεφτόσουνα για σένα που ενεργούσες για σένα και δεν υπολόγιζες τίποτα

μα δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω απο το να καλλιεργώ το πνεύμα μου ,να διαβάζω και να κατακτώ γνώση που την άλλη στιγμή θα με παρασύρει η καθημερινότητα και θα την ξαναθυμηθώ όταν η εσωτερική φωνή μέσα μου χτυπήσει το καμπανάκι
ε!ξύπνα! κι αυτό γίνεται συνήθως το πρωί στις πρώτες μου σκέψεις ακούω την φωνή της ψυχής μου να επισημαίνει πράγματα που με χαρακτηρίζουν σαν ανθρώπινη οντότητα και τα ξεχνώ για να τρέξω να βγάλω λεφτά που χρειάζονται για την επιβίωση να βοηθήσω φίλους που με χρειάζονται όταν προλαβαίνω

και τι μένει για μένα?

Αυτή η φωνή που κάποια πρωινά προσπαθεί να με ξυπνήσει

κι ενώ θέλω να την υπακούσω μέχρι το μεσημέρι έχει κι όλας ξεχαστεί κι ας έχω κάνει πρόγραμμα πως θα την ακολουθήσω

Χάνονται οι σκέψεις μου το πιο δυνατό μου όπλο μες στην καθημερινότητα

Το θέλω αυτό το όπλο είναι δώρο του Θεού σε μένα
το χρησιμότερο για την ύπαρξή μου

Θέλω να κρατήσω τις σκέψεις μου να μην επιτρέψω ποτέ πιά να μου τις καθοδηγήσει κανείς να ξαναβρώ τα οράματα να κυνηγήσω τους στόχους

να γίνω πάλι ο εαυτός μου το δημιούργημα του Θεού

ν'ακολουθήσω το σχέδιο του Θεού για μένα

κι όχι αυτό που σχεδιάζουν οι άνθρωποι για μένα,για όλους μας

22 σχόλια:

  1. Καλημέρα ελληνικό ρόδο

    Καταλαμβαίνω απόλυτα τι θες να πεις.
    σχεδόν πάντα νοιώθω κι εγώ το ίδιο
    Το παλεύουμε, μόνο αυτό
    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Δεν ήμουν έτσι!"
    Πόσο πόνο κρύβει αυτή η φράση!
    Το ξέρω ότι δεν ήσουν έτσι.
    Άλλαξες όμως και - πίστεψέ με - θα άλλαζες σε όποιο σύστημα και αν ζούσες. Αυτό που μας λείπει είναι ο εαυτός μας όπως ήταν όταν είμασταν παιδιά. Αυτό όμως αλλάζει αναπόφεκτα. Και ξέρεις πότε; Μόλις κάποιος σε κοιτάξει και για πρώτη φορά δεις στο βλέμμα του ότι δεν "σου επιτρέπει" πια να είσαι παιδί!
    Τότε έχεις μεγαλώσει και τότε έχουν αλλάξει όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή σου μέρα Αθάνατο πνεύμα!
    Ξέρω πως καταλαβαίνεις τι εννοώ
    γιατί οι περισσότεροι νιώθουμε έτσι
    που μας έκλεψαν τα οράματα ,τα όνειρα και τα ιδανικά
    Ευτυχώς που ακόμα μπορούμε να σκεφτόμαστε!είναι μια κατάκτηση κι αυτό!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή σου μέρα Lilith!
    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!:)
    Ίσως γι αυτό μερικοί παραμένουμε παιδιά στην ψυχή
    με την αγνότητα να μας συντροφεύει δια βίου!έστω κι αν δεν έρχεται στην επιφάνεια συχνά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ακρίβως! :)
    Γιατί μπορεί να γίνονται "ελεγχόμενες" οι πράξεις μας, αλλά τις σκέψεις μας και την ψυχή μας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δεν μπορεί να τα ελέγξει κανείς! Ξέρεις πόσες φορές γελάω από μέσα μου όταν τους βλέπω να νομίζουν ότι μπορούν να το κάνουν ακόμα κι' αυτό; :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είμαστε ακόμα τυχεροί σ'αυτο!
    καλά θα ήταν να μην βρεθεί ποτέ τέτοια συσκευή ελέγχου σκέψης γιατί την βάψαμε!

    τώρα μπορούμε να σκεφτούμε μέσα μας για τους αντιπαθητικούς:καλα ,πές ότι θές σε έχω "γραμμένο"!:))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. :) Γεια σας και πάλι
    Για το σχόλιο που έκανε η Λίλιθ
    "Αυτό που μας λείπει είναι ο εαυτός μας όπως ήταν όταν είμασταν παιδιά"
    Εγώ προσωπικά έχω μια φωτογραφία μου από οταν ήμουνα τεσσάρων (έψαξα πολύ να την βρώ και μετά απο χρόνια την βρήκα) και την έχω δίπλα από το τιμόνι στο αυτοκίνητο μου για να την βλέπω κάθε μέρα και να θυμάμαι ποιος είμαι. Κάποιες φορές, αυτός ο μικρός τύπος στην φωτογραφία γίνεται το είδωλο μου. Έχω ακούσει άπειρες φορές πως αυτό είναι λάθος αλλά εγώ αυτό νοιώθω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλησπέρα Αθάνατο πνευμα!:)
    Προτιμότερο να έχω ένα μικρό αθώο παιδί σαν είδωλο και γιατί όχι τον εαυτό μου (παιδί)παρά να εξιδανικεύω άτομα που με παρασύρουν ,πληγώνουν,καθοδηγούν και με ασποσπούν από αυτό που είμαι.
    καλά κάνεις φίλε μου!:)
    αυτό το μικρό παιδί σε ξέρει καλύτερα απ'όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αθάνατο Πνεύμα, χαμογέλασα όταν διάβασα το σχόλιό σου :).
    Είναι πολύ όμορφο αυτό που έκανες με τη φωτογραφία. Και πολύ χρήσιμο! Αυτοί που σου λένε ότι είναι λάθος, ίσως ενοχλούνται οι ίδιοι από αυτή σου την κίνηση. Γιατί δεν θέλουν να θυμούνται, προτιμούν να ξεχάσουν.
    Είναι και θαρραλέο πάντως αυτό που έκανες.
    Εγώ όποτε κοιτάζω τις παιδικές μου φωτογραφίες, νιώθω τεράστια ενοχή!
    Νιώθω ότι το απογοήτευσα αυτό το παιδί...
    Γιατί όπως είπε και η Greek Rose, "αυτό το μικρό παιδί σε ξέρει καλύτερα απ'όλους" και χαμηλώνω το βλέμμα όταν το κοιτάζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. :) Βασικά δεν νομίζω να θέλουν να δεχθούν τον λόγο που το κάνω. Ανεξάρτητα το εαν κάποιος πιστεύει ή όχι στις ψυχές ή σε κάποια θρησκεία, όταν ήμασταν μικροί είχαμε αρετές που είναι αξιοπρόσεκτες, ενώ τώρα έχουμε χάσει την αθωότητα και την απλότητα μας. Νοιώθω το ίδιο με σας. Αυτός ο μικρούλης με ξέρει πολύ καλύτερα. αλλά είναι πολύ δύσκολο να τον βρώ με τόσες σκέψεις. Νοιώθω πως έχω κάνει 1000 βήματα προς τα πίσω από τότε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. "1000 βήματα προς τα πίσω"...
    Ακριβώς!
    Η σκέψη είναι το χειρότερο πράγμα.
    Ξέρεις πότε άρχισα να μεγαλώνω; Όταν άρχισαν να με "παρεμβάλλουν" οι σκέψεις. Και ακόμα χειρότερα, όταν άρχισα να ακούω και κάποιους άλλους που με φόρτωναν με ακόμα περισσότερες!
    Μην το λες αυτό, μην κάνεις το άλλο, μα δεν ξέρεις σε τι κόσμο ζεις; κτλ...
    Ε, όχι. Η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ ήξερα σε τι κόσμο ζω! Νομίζω όμως (αν θυμάμαι καλά πια...) ότι ήμουν ευτυχισμένη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Καλό μήνα και περαστικά!
    Ελπίζω να νιώθεις καλύτερα σήμερα :).
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλό μήνα Lilith μου!
    Σ'ευχαριστώ πολύ!
    είμαι πολύ καλύτερα
    πολλά φιλιά:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πως είσαι Greek Rose? Καλύτερα ελπίζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Καλή σου μέρα Αθάνατο πνεύμα!:)
    Είμαι καλά τώρα δόξα τώ Θεώ
    Σ'ευχαριστώ που ρωτάς!:)
    Δυνάμεις ανακτώ σιγά σιγά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Greek rose σε νιώθω αλλά θα σου πω κάτι...δεν φταις απόλυτα εσύ γι αυτό. Έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα σήμερα, αν δεν δουλέψεις 12ωρο δεν θα επιβιώσεις. Αν δεν κάνεις τον μ...κα θα αναγκαστείς να αλλάζεις συνέχεια δουλειές-φίλους-παραστάσεις. Κι όσο συναρπαστικό κι αν φαίνεται αυτό, κάποια στιγμή έχει το κόστος του. Δεν σου λέω να γίνεις συμβατική όχι...κάποτε ήμουν και το πλήρωσα περισσότερο απ ότι όταν σταμάτησα να είμαι. Απλά να χαίρεσαι όσο μπορείς το ελεύθερο χρόνο σου, τις παρέες, τον σύντροφό σου, τον εαυτό σου. Μικρά καθημερινά πράγματα!! Τα φιλιά μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλημέρα Κίρκη!Κάπως έτσι όπως περιγράφεις προσπαθούμε να ζούμε σχεδόν όλοι.
    Καθημερινά μικρά πράγματα που δίνουν χαρόύμενες στιγμές!:)
    καλώς ήρθες μάγισσα Κίρκη
    Φιλιά πολλά!:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Με γεια το καινούριο theme!!!
    Μ' αρέσει! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Καλημέρα Lilith!
    Με πέτυχες πάνω που έκανα δοκιμές!
    θα το κρατήσω λοιπόν και βλέπουμε!:)))))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ναι, ήταν άσπρο όταν μπήκα :).
    Τώρα είναι καλύτερο.
    Μ' αρέσει αυτό το ροζ, "χτυπάει" ωραία στο μάτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. :) Γιατρεύτηκες και άρχισες τις αλλαγές ε; Πολύ καλά κάνεις...Λίγο ροζ για την άνοιξη δεν βλάπτει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αλλαγές χρειάζονται μερικές φορές
    είπα να ξεκινήσω απο το μπλογκ:)
    Ανοιξη κι ανθίζουν όλα
    ας ανθίσουν κι οι καρδιές μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή