Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Η άγνωστη

Ποιά είσαι εσύ που με κοιτάς με αυτό το παράξενο βλέμμα?
Κάνεις σαν να με γνωρίζεις
Δεν σε θυμάμαι ,δεν σε ξέρω
είσαι άγνωστη για μένα
Χαμογελάς?Σου φαίνεται αστείο που δεν σε θυμάμαι?
Τι γκριμάτσες είναι αυτές?προσπαθείς να με θυμώσεις?
Τα κατάφερες
Δεν σε ξέρω κυρία μου,φύγε
μου ψιθυρίζεις ....κοίτα με πιο καλά


Σου κάνω την χάρη και σε κοιτάζω καλύτερα
μου θυμίζει η εμφάνιση σου κάποια που ήξερα πριν χρόνια
αλλά εκείνη ήταν διαφορετική
τα μάτια της πετάγανε φωτιές,
η ματιά της έκοβε την πέτρα στα δύο
κι όταν άνοιγε το στόμα της να μιλήσει
λες κι άγγελοι της έλεγαν τι θα πεί
τόσο γλυκά μιλούσε και τόση αυτοπεποίθηση
έσταζε αυτή η φωνή
τα δικά σου μάτια μοιάζουν κουρασμένα
και το βλέμμα σου είναι φοβισμένο
και η φωνή σου απαλή και σιγανή
χωρίς τόλμη λες και φοβάσαι την ίδια την ζωή
πως να σε γνωρίσω ,να σε καταλάβω
δεν σε ξέρω,φύγε απο δώ
δεν θέλω να σε βλέπω

Εγώ θέλω να βλέπω αυτή την κοπέλα
που τα μάτια της πετάγανε φωτιές
που είχε τόλμη στην ψυχή
που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί της
ήξερε να παλεύει και να κατακτά
να αγαπά και να μισεί
να ρισκάρει και να κερδίζει
να προχωρά και να κοιτά μπροστά
αυτή που δεν ήξερε φόβος τι θα πεί
μπορείς να φύγεις
δεν χωράτε στην ζωή μου και οι δυό
δεν έχω να πω τίποτα με ένα φοβισμένο πλάσμα
θέλω την άλλη την τολμηρή


Τι είπες?θές να γίνεις αυτή!
Δεν έχεις περιθώρια να είσαι εσύ
αν σε δώ ξανά θα σπάσω τον καθρέφτη
κι όσους χρειαστεί θα σπάσω μέχρι να γίνεις αυτή